เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 32 เรื่องเข้าใจผิดชวนปวดหัว
ซุนเจียนพักอยู่ที่อำเภอผิงอาเพียงคืนเดียว พอเช้าวันรุ่งขึ้นก็จัดขบวนเดินทางขึ้นเหนือกันต่อ คืนนั้นเสิ่นเยี่ยนกับซุนเจียนคุยกันถูกคอมาก ตั้งแต่เรื่องการใช้ทหาร การดูแลบ้านเมือง ไปจนถึงสถานการณ์ทั่วแผ่นดินอีกเล็กน้อย ซุนเจียนพบว่านายอำเภอหนุ่มคนนี้มีความรู้ความคิดไม่ธรรมดา คิดอ่านเป็นระบบ หลายเรื่องแม้จะเห็นต่างจากคนส่วนใหญ่ แต่ก็มักพูดได้ตรงจุด ไม่ใช่ขุนนางธรรมดาที่รู้จักแต่ก้มหน้าก้มตาทำงานราชการ
ส่วนเสิ่นเยี่ยนก็สัมผัสได้ถึงความใจกว้าง ความเด็ดขาด และความรักในชีวิตทหารของซุนเจียน ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของยอดคนในยุคบ้านเมืองวุ่นวาย ทั้งสองยิ่งคุยก็ยิ่งสนุก พอถึงเวลาลา ซุนเจียนถึงกับเป็นฝ่ายเสนอเองว่าอยากนับถือกับเสิ่นเยี่ยนเป็นพี่น้อง
“น้องเฉิงโม่ แม้เจ้าจะอายุน้อย แต่ความรู้ความสามารถของเจ้าทำให้ข้านับถือจากใจ ถ้าเจ้าไม่รังเกียจคนหยาบอย่างข้า วันนี้เรามานับถือกันเป็นพี่น้องดีหรือไม่? วันหน้าถ้ามีโอกาสได้พบกันอีก จะได้ดื่มเหล้าพูดคุยกันให้สนุก และเล่าความตั้งใจของแต่ละคนให้กันฟัง!” ซุนเจียนจับมือเสิ่นเยี่ยนไว้ พูดด้วยน้ำเสียงจริงใจ
เสิ่นเยี่ยนแปลกใจอยู่บ้าง แต่พอเห็นว่าซุนเจียนจริงใจ ก็ยิ้มแล้วประสานมือคารวะ “พี่เหวินไถชมเกินไปแล้ว ท่านเป็นกำลังสำคัญของบ้านเมือง เป็นขุนศึกชื่อดังที่คนทั่วแดนตะวันออกเฉียงใต้ต่างเกรงขาม ท่านให้ความสำคัญกับข้าถึงเพียงนี้ นับเป็นโชคของข้า ในเมื่อท่านไม่รังเกียจ ข้าจะปฏิเสธได้อย่างไร? นับจากนี้เราเป็นพี่น้องกัน”