กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 31 ซุนเจียนมาเยือน
ลมฤดูใบไม้ร่วงค่อย ๆ สงบลง แต่อากาศกลับหนาวขึ้นเรื่อย ๆ ความเงียบเหงารอบตัวบอกให้รู้ว่าปีนี้ใกล้จะผ่านไปอีกปีแล้ว ต้นไม้ใบหญ้าสองข้างทางหลวงต่างเหี่ยวเฉา มีเพียงข้าวสาลีฤดูหนาวในที่นาที่เพิ่งถางใหม่นอกเมืองผิงอาเท่านั้นที่เริ่มแตกยอดเขียวอ่อน เติมชีวิตชีวาให้ทุ่งกว้างสีเหลืองหม่น
วันนั้น มีเสียงล้อรถบดถนนกับเสียงกีบม้าดังมาจากทางหลวงด้านตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองผิงอา ขบวนคนราวร้อยกว่าคนกำลังคุ้มกันรถม้าหลายคันเดินทางมาเป็นแถวยาว ทหารม้าแต่ละคนดูแข็งแกร่ง ดวงตาคอยกวาดมองอย่างระแวดระวัง แม้จะเดินทางไกลจนเนื้อตัวเต็มไปด้วยฝุ่น แต่ทั้งขบวนก็ยังมีท่าทีเคร่งขรึมดุดันแบบทหารที่ผ่านศึกมาโชกโชน ธงใหญ่ที่เขียนคำว่า “ซุน” ผืนหนึ่งโบกสะบัดอยู่กลางขบวน ใต้แสงแดดซีดจางของฤดูหนาว
“นายท่าน เมืองข้างหน้านั่นก็คืออำเภอผิงอาขอรับ” นายทหารร่างกำยำผิวคล้ำคนหนึ่งขี่ม้าเข้ามาข้างรถม้าคันใหญ่กลางขบวน แล้วประสานมือรายงาน เขาคือโจเมา นายทหารใต้บังคับบัญชาของซุนเจียนที่ขึ้นชื่อเรื่องความกล้าหาญและพละกำลัง