ตอนที่ 27 เจียวขิมมาขอเข้าร่วม

ตอนที่ 27 เจียวขิมมาขอเข้าร่วม

ฟ้าเพิ่งสาง หมอกยามเช้ายังไม่ทันจางหมด ค่ายทหารโพกผ้าเหลืองนอกเมืองก็เริ่มเคลื่อนไหวราวกับฝูงสัตว์ที่ตื่นจากหลับ จางเปิ้งตะโกนเร่งเสียงแข็ง ส่วนหัวหน้าแต่ละกลุ่มก็ใช้แส้กับอาวุธไล่ต้อน ทหารหลายหมื่นคนที่โพกผ้าเหลืองบนหัวจึงกรูกันออกมาจากทุกทิศอย่างไร้ระเบียบ เหมือนน้ำขุ่นที่ไหลบ่าเข้าหากำแพงสูงของเมืองผิงอา

เสียงร้องตะโกน เสียงอาวุธกระทบกัน และเสียงฝีเท้าที่สับสนดังปะปนกัน ความอึกทึกถาโถมเข้ามาจนคนฟังรู้สึกกดดันแทบหายใจไม่ออก

“นายท่าน! พวกโจรเริ่มบุกเมืองแล้ว! ตรงนี้อันตราย ท่านรีบลงจากหอประตูเมืองไปหลบก่อนเถิด!” หลี่ลี่เห็นเสิ่นเยี่ยนยังยืนอยู่ตรงจุดที่สะดุดตาที่สุดบนหอประตูเหนือ ก็รีบเข้ามาห้ามด้วยสีหน้าร้อนใจ เขารู้ว่าเสิ่นเยี่ยนเป็นที่ยึดเหนี่ยวของคนทั้งกองทัพ จะปล่อยให้เกิดอะไรขึ้นแม้แต่นิดเดียวไม่ได้

แต่เสิ่นเยี่ยนเพียงยิ้มบาง ๆ แล้วโบกมือ สายตากวาดมองคลื่นคนโพกผ้าเหลืองนอกเมืองอย่างสงบ ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ ว่า “ไม่เป็นไร พวกโจรดูมีคนมากก็จริง แต่เอาเข้าจริงก็แค่คนที่มารวมตัวกันอย่างไร้ระเบียบ เจ้าลองดูสิ ลูกธนูของพวกนั้นแทบไม่มีแรง ส่วนใหญ่ยิงขึ้นมาไม่ถึงบนกำแพงด้วยซ้ำ ส่วนพลธนูของเราบนหอธนูเตรียมพร้อมอยู่แล้ว ได้ยิงจากที่สูงลงไป รอรับศัตรูที่วิ่งมาจนเหนื่อยได้พอดี ศึกนี้เราได้เปรียบ จะมีอันตรายอะไร?”