กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 26 หอธนูสำแดงเดช
นอกเมือง ตรงกลางค่ายชั่วคราวของกองทัพโพกผ้าเหลือง มีเนินดินเล็ก ๆ ที่สูงกว่าพื้นรอบข้างอยู่แห่งหนึ่ง บนเนินปักธงเก่าคร่ำผืนหนึ่งไว้ บนธงปักคำว่า “มหาแม่ทัพผู้กล้าแกร่งจาง”
ใต้ธง ชายวัยกลางคนอายุราวสี่สิบ รูปร่างปานกลาง สวมเกราะหนังที่ไม่ค่อยพอดีตัวและโพกผ้าเหลือง กำลังหรี่ตามองกำแพงสูงของเมืองผิงอาท่ามกลางแสงยามเย็น เหนือกำแพงมองเห็นเงาหอธนูอยู่ราง ๆ ดูคล้ายเขี้ยวน่ากลัวที่เรียงรายอยู่ เขาก็คือจางเปิ้ง ผู้ตั้งตัวเป็นมหาแม่ทัพผู้กล้าแกร่ง
หน้าตาของจางเปิ้งดูไม่ค่อยเข้ากับฉายา เขาไม่ได้ตัวใหญ่ดูน่าเกรงขาม และไม่ได้มีหน้าตาดุร้ายด้วยซ้ำ ออกจะธรรมดาเสียด้วย แต่ในดวงตาเรียวเล็กคู่นั้น มีแววเย็นเยียบและเจ้าเล่ห์เหมือนงูพิษวาบขึ้นมาเป็นพัก ๆ
เขาจ้องกำแพงเมืองอยู่นาน ฟังเสียงตะโกนพร้อมกันที่ดังแว่วออกมาจากในเมืองจนชวนให้ใจสั่น ก่อนจะขึ้นเสียงฮึเบา ๆ อย่างไม่พอใจและหงุดหงิด แล้วบ่นพึมพำว่า “ไอ้เมืองอำเภอซอมซ่อนี่มันเล่นบ้าอะไรกันอยู่ข้างใน? ยังมีใจสู้กันดีนักหรือ?”
เดิมทีเขาคิดว่า เมื่อกองทัพหลายหมื่นของตนยกมาประชิดเมือง ทั้งยังส่งคนไปข่มขู่ไว้ล่วงหน้า ในเมืองจะต้องวุ่นวาย ขุนนางหวาดกลัว ชาวบ้านแตกหนี ไม่แน่ว่ายังไม่ทันบุก ก็อาจมีคนเปิดประตูเมือง เอาเสบียงกับผู้หญิงมาให้เพื่อขอชีวิตแล้ว