ตอนที่ 25 โจรโพกผ้าเหลือง

ตอนที่ 25 โจรโพกผ้าเหลือง

พอผ่านช่วงกลางเดือนห้ามา อากาศก็ร้อนขึ้นทุกวัน ทุ่งนาผืนใหญ่ที่อยู่ห่างจากอำเภอผิงอาไปหลายลี้มีต้นข้าวฟ่างสูงเกือบครึ่งตัวคนแล้ว สีเขียวสดพลิ้วเป็นระลอกตามแรงลม ชาวนากำลังตากแดดถอนหญ้าและใส่ปุ๋ยอยู่ในนา เหงื่อซึมจนเสื้อผ้าเนื้อหยาบเปียกชุ่ม แต่พอเห็นต้นข้าวงอกงามดี ทุกคนก็มีสีหน้าอุ่นใจและเต็มไปด้วยความหวัง

จู่ ๆ เสียงฝีเท้าม้าที่ทั้งเร็วและสับสนก็ดังมาจากทางเขาทางตะวันออกเฉียงเหนือ พร้อมเสียงตะโกนอย่างกร่าง ๆ ทำลายความเงียบสงบในทุ่งนา

ชาวบ้านเงยหน้ามองอย่างตกใจ เห็นชายสิบกว่าคนโพกผ้าเหลือง แต่งตัวสะเปะสะปะ ถือดาบถือหอก ขี่ม้าผอม ๆ ที่ปล้นมา พุ่งออกจากป่าเขาตรงมาที่ถนนข้างทุ่ง ชายร่างกำยำที่นำหน้ามามีหน้าตาดุดัน สาบเสื้อเปิดอ้าให้เห็นขนหน้าอกสีดำ เขาดึงม้าให้หยุดแล้วฟันดาบด้ามห่วงใส่อากาศทีหนึ่ง ก่อนจะตะโกนข่มชาวบ้านในทุ่งที่ยืนตะลึงกันอยู่

“เฮ้ย! พวกชาวนาขาเปื้อนโคลนในทุ่งฟังให้ดี! รีบไปบอกขุนนางชั่วในเมืองของพวกเจ้า! ข้าคือทัพหน้าของมหาแม่ทัพผู้กล้าจางเปิ้ง! ข้ารับคำสั่งมหาแม่ทัพมาขอยืมเสบียงจากเมืองพวกเจ้าห้าร้อยสือ! แล้วส่งตัวลูกสาวตระกูลซัวที่หนีมาถึงที่นี่เมื่อไม่นานมานี้ออกมาด้วย! ให้เวลาหนึ่งวัน เตรียมให้ครบแล้วส่งออกมา! ถ้าไม่ทำตาม...”

เขาหัวเราะอย่างเหี้ยมเกรียม ก่อนฟันดาบด้ามห่วงใส่ต้นไม้เล็กข้างทางอย่างแรงจนเปลือกไม้หลุดออกมาแผ่นใหญ่ “พอพวกข้าตีเมืองแตก จะฆ่าให้หมดไม่เหลือแม้แต่ไก่กับหมา! ไม่ว่าเด็กหรือแก่ก็ต้องตาย! ได้ยินหรือยัง!”