เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 209 - ใต้พิภพ
เช้าวันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าเพิ่งจะสลัวราง หลินทงก็ก้าวเท้าออกจากโรงเตี๊ยม
ท้องฟ้าของเมืองเฮยสือไม่ได้ดูดีไปกว่ายามราตรีเลยแม้แต่น้อย เมฆหมอกทมิฬอันหนาทึบกดทับอยู่เหนือยอดเมืองตลอดทั้งปี กรองแสงตะวันให้กลายเป็นสีเทาอมเขียวอันซีดเซียว
บนท้องถนนมีบรรดาผู้ฝึกตนพเนจรตื่นแต่เช้ามาตั้งแผงลอยแล้ว ตรงหัวมุมมีผู้ฝึกตนฝ่ายมารขั้นหลอมรวมลมปราณสองสามคนกำลังล้อมรอบสัตว์อสูรที่เพิ่งถลกหนังเสร็จ พลางต่อรองราคากันเสียงเบา กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งผสมผสานกับหมอกยามเช้าลอยอวลในอากาศ
หลินทงไม่ได้มุ่งหน้าตรงไปยังทิศเหนือของเมืองในทันที
เขาเดินทอดน่องไปตามถนนสายหลักอย่างช้าๆ แวะเข้าไปในร้านขายกระดาษยันต์เล็กๆ แห่งหนึ่ง ซื้อกระดาษยันต์ป่านสีเหลืองราคาถูกที่สุดมาหนึ่งปึก จากนั้นเลี้ยวเข้าร้านขายของชำที่อยู่ติดกัน ซื้อชาดมาสองตำลึง แสร้งทำทีเป็นผู้ฝึกตนพเนจรทั่วไปที่กำลังจัดซื้อข้าวของเครื่องใช้
หลังจากเดินวนเวียนอยู่สองถนน เมื่อแน่ใจว่าเบื้องหลังปลอดภัยไร้ร่องรอยการสะกดรอยตาม จึงค่อยๆ เคลื่อนกายเข้าใกล้ทิศทางของสาขาย่อยสำนักเลี่ยนหุนอย่างไร้จุดสังเกต