เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 210 - แท่นบูชา
ช่องระบายอากาศคับแคบกว่าที่หลินทงคาดการณ์ไว้มาก
เขาต้องเอียงกายขยับคืบคลานเข้าไปทีละน้อย หัวไหล่แทบจะแนบชิดกับผนังหินทั้งสองด้าน ทุกครั้งที่หายใจเข้าออก ทรวงอกที่กระเพื่อมขึ้นลงจะครูดเข้ากับผิวหินอันหยาบกร้าน
ฝุ่นละอองที่สะสมมานานกี่ปีไม่อาจทราบได้ภายในช่องทาง ร่วงกราวลงบนหัวไหล่และเส้นผมตามการเคลื่อนที่ไปข้างหน้า นำพากลิ่นอับชื้นและกลิ่นเชื้อราตลบอบอวล
ยังนับว่าโชคดีที่ทิศทางของช่องทางทอดยาวไปตามที่เขาคาดหมายไว้จริงๆ
หลังจากคดเคี้ยวลาดลงไปเบื้องล่างราวๆ ยี่สิบถึงสามสิบจั้ง ด้านหน้าก็ปรากฏประกายแสงริบหรี่สายหนึ่งขึ้นมา ในอากาศเริ่มมีกลิ่นอายอันเย็นยะเยือกเพิ่มขึ้นทีละน้อย แตกต่างจากความอับทึบของชั้นบน หากแต่คล้ายกับความหนาวเหน็บที่ชะโลมด้วยพลังวิญญาณมานานปี
เขาชะลอการเคลื่อนไหว ขยับกายเข้าไปใกล้จุดกำเนิดแสง แนบใบหน้าเข้ากับช่องตะแกรงศิลา