กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 208 - ฮั่วเลี่ย
เช้าวันรุ่งขึ้น หลินทงไม่ได้ไปยังร้านน้ำชาแห่งนั้นอีก
เขาเปลี่ยนมาสวมชุดคลุมสีทมิฬที่สะอาดสะอ้าน ย่อขนาดธงหลอมวิญญาณให้เหลือเท่าฝ่ามือแล้วซ่อนไว้ในแขนเสื้อ ใบหน้าก็ปรับเปลี่ยนไปเล็กน้อย
รูปลักษณ์ในยามนี้แตกต่างจากตัวเขาในถ้ำหินเมื่อวานถึงเจ็ดแปดส่วน หากไม่ใช่คนที่คุ้นเคยกันอย่างยิ่งมาจ้องมองตรงหน้า ย่อมไม่มีทางมองเห็นจุดพิรุธได้เลย
เขาก้าวเดินไปตามถนนสายหลักของเมืองเฮยสืออย่างไม่ช้าไม่เร็ว สายตาลอบสังเกตผู้คนที่เดินผ่านไปมาอยู่ตลอดเวลา
ศิษย์ของสำนักเลี่ยนหุนสังเกตได้ไม่ยากนัก
เขาเดินวนเวียนอยู่สองรอบบนถนนทางทิศเหนือของเมืองซึ่งอยู่ใกล้กับประตูใหญ่ของสาขาย่อย ในที่สุดก็พบเป้าหมาย