เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 77 - ชดใช้ค่าเสียหาย
"ลุงเมิ่ง เหตุใดต้องชดใช้ด้วย รีบฆ่ามันสิ" เจิ้งเยว่กุมใบหน้าที่บวมเป่ง เอ่ยเสียงขาดๆ หายๆ ทั้งร้อนรนทั้งโกรธเกรี้ยว
"หุบปาก"
เมิ่งไห่คว้าตัวเจิ้งเยว่ที่ยังคงโวยวายเอาไว้ ก่อนจะหันไปมองหลินทง สายตาเพิ่มความพินิจพิเคราะห์ขึ้นหลายส่วน
"หินวิญญาณระดับต่ำหนึ่งแสนก้อน" เขาชูสองนิ้วขึ้น "ถือเป็นการขออภัยต่อสหายเต๋า"
สีหน้าของเจิ้งเยว่เปลี่ยนไปฉับพลัน "ลุงเมิ่ง ท่าน..."
"ข้าบอกให้เจ้าหุบปาก" น้ำเสียงของเมิ่งไห่ไม่ดัง ทว่าหนักแน่นเด็ดขาดไม่อาจโต้แย้ง
เจิ้งเยว่อ้าปากค้าง สุดท้ายก็ไม่กล้าเอ่ยสิ่งใดอีก เพียงแต่ในใจเริ่มเคียดแค้นชิงชังเมิ่งไห่ขึ้นมาแล้ว เป็นเพียงแขกผู้มีเกียรติของตระกูลเจิ้งแท้ๆ กล้าดียังไงมาพูดกับข้าเช่นนี้ วันหน้าหากสบโอกาสข้าจะไม่ละเว้นมันแน่
หลินทงไม่ได้เอ่ยปาก