เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 78 - ผิดหวังเล็กน้อย
ยามที่หลินทงกลับมาถึงตลาดการค้าอวี้ฉง ท้องฟ้าก็สว่างโร่แล้ว ถนนหนทางในตลาดเริ่มคึกคักมีชีวิตชีวา
หลินทงเดินปะปนไปในฝูงชน ฝีเท้าไม่ช้าไม่เร็ว สีหน้าไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆ
เดินผ่านถนนและตรอกซอกซอยไม่กี่สาย เลี้ยวเข้าสู่ซอยติง หลินทงมองเห็นเงาร่างเล็กๆ นั่งยองๆ อยู่หน้าประตูกระท่อมศิลาของตนแต่ไกล
หงซิ่วนั่งยองๆ อยู่ตรงนั้น ในมือกำเศษผ้าขี้ริ้วที่ใช้มานานเท่าใดไม่อาจทราบได้ กำลังเช็ดธรณีประตูอย่างเหม่อลอย
นางสวมชุดกระโปรงสีขาวเรียบๆ เส้นผมเกล้ามวยหลวมๆ ไว้ด้านหลัง ปอยผมประปรายระใบหู พลิ้วไหวเบาๆ ตามสายลมยามเช้า
นางเช็ดซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนธรณีประตูไม้นั้นเผยให้เห็นลวดลายไม้สีขาวซีด แต่นางก็ยังคงเช็ดอยู่อย่างนั้น
ในเสี้ยววินาทีที่ได้ยินเสียงฝีเท้า นางก็เงยหน้าขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
ยามที่เห็นหลินทง เศษผ้าในมือนางก็ร่วงหล่นลงพื้นเสียงดังแปะ ขอบตารื้นแดงขึ้นมาทันที