เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 64 - ตลาดการค้าอวี้ฉง
เวลาไม่กี่วันที่อำเภอหงชวน นับเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิตของหงซิ่ว
หลินทงไม่ได้รีบร้อนเดินทาง พานางเดินเที่ยวเล่นไปทั่วเมือง ลิ้มลองอาหารว่างตามตรอกซอกซอยจนครบถ้วน ชมงานวัดที่ศาลหลักเมือง ทั้งยังปล่อยโคมบัวที่ริมแม่น้ำอีกหนึ่งดวง
หงซิ่วเพิ่งเคยรู้เป็นครั้งแรกว่า ที่แท้การที่ไม่ต้องแต่งหน้าทาปาก ไม่ต้องฝืนยิ้มแย้มเวลาออกนอกเรือน ช่างเป็นความสุขสงบผ่อนคลายถึงเพียงนี้
นางสวมกระโปรงยาวสีเขียวครามที่หลินทงซื้อให้ใหม่ มุ่นมวยผมอย่างเรียบง่าย เผยใบหน้าสดหมดจด ยามเดินอยู่ท่ามกลางฝูงชนไม่มีผู้ใดเหลียวมองเป็นพิเศษ
ทว่านางกลับยิ้มแย้มมีความสุขมากกว่าช่วงเวลาใดๆ
"คุณชาย น้ำตาลปั้นรูปนั้นช่างน่าสนใจยิ่งนักเจ้าค่ะ" นางดึงแขนเสื้อของหลินทง ชี้ไปยังน้ำตาลปั้นที่แผงลอย
หลินทงควักเงินซื้อมาหนึ่งชิ้น นางถือรูปน้ำตาลปั้นไว้มองแล้วมองเล่า ไม่ยอมกินเสียที
"กินเถิด ละลายแล้วจะเสียดายเอาได้"