เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 63 - เบิกบานใจ
นางเงยหน้าขึ้น มองดูหลินทงผ่านม่านน้ำตา สองแก้มค่อยๆ ซับสีเลือดฝาดแดงระเรื่อ
"หากคุณชายไม่รังเกียจ..." น้ำเสียงของนางแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน "ค่ำคืนนี้ให้หงซิ่วปรนนิบัติคุณชายหลับนอนเถิดเจ้าค่ะ"
หลินทงไม่ได้เอ่ยคำใด เพียงแค่มองดูนางอย่างเงียบสงบ
หงซิ่วถูกเขามองจนหัวใจเต้นรัวดุจกลองศึก นางหลุบเปลือกตาลง ยื่นมือออกไปปลดสายรัดเอวอย่างแผ่วเบา
กระโปรงยาวสีขาวนวลร่วงหล่นลงสู่พื้น เผยให้เห็นชุดชั้นในตัวสั้นสีเหลืองอ่อนด้านใน
ใต้แสงประทีป หัวไหล่ของนางกลมกลึงดุจหยก ไหปลาร้าประณีต ลมหายใจกระเพื่อมขึ้นลงแผ่วเบา
หลินทงยกมือขึ้น กดทับมือที่กำลังปลดเสื้อผ้าของนางไว้เบาๆ
"ข้าชอบให้เจ้าสวมเสื้อผ้าอยู่มากกว่า"
หงซิ่วชะงักไป ในแววตาฉายประกายลนลานและเอียงอาย