กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่โม่เฉินเห็นภาพนี้ก็ปวดใจเช่นกัน แต่เขาไม่ได้ขยับตัว เขารู้ว่าคนที่ผูกกระดิ่งต้องเป็นคนแก้เอง ยารุนแรงขนานนี้ที่หลานชิ่นซินจัดให้อาจทำให้จ้าวกุ้ยอิงยอมตกลงจริง ๆ ก็เป็นได้
“ลูกเอ๋ย รีบลุกขึ้นเร็ว ลูกไม่ผิด ผิดที่ฉัน ตาเฒ่าคนนี้จะคุกเข่าแทนลูกเอง…”
กู้เหยียนอู่เห็นหลานสาวของตัวเองคุกเข่าลง ก็ร้อนใจขึ้นมาทันที พูดพลางก็จะคุกเข่าลงจริง ๆ โชคดีที่มีลู่โม่เฉินอยู่ข้าง ๆ คอยพยุงไว้
จ้าวกุ้ยอิงอยากพูด แต่พอเปิดปากก็หุบลงอีกครั้ง ทำใจแข็งไม่มองคนพวกนี้อีก
“แม่ ให้อภัยฉันเถอะนะ…”
หลานชิ่นซินเห็นจ้าวกุ้ยอิงหันหลังจะเดินจากไปก็ยิ่งร้อนใจ คุกเข่าเขยิบไปหลายก้าว มาถึงข้างขาจ้าวกุ้ยอิง แล้วใช้สองมือกอดขาของเธอไว้