กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แม่ เจ้าอย่าเพิ่งตื่นเต้นไปก่อน นั่งลงก่อนแล้วค่อยพูดกัน”
หลานชิ่นซินมองจ้าวกุ้ยอิงอย่างเป็นกังวล ประคองนางไปนั่งลงบนโซฟา
จ้าวกุ้ยอิงยังคงอัดอั้นด้วยโทสะ จ้องตาเขียวไปที่กู้เหยียนอู่
“พวกเจ้าตระกูลกู้ทิ้งลูกสาวข้าไว้สิบกว่าปี ตอนนี้จะรับนางกลับไป ใต้หล้าไม่มีเหตุผลแบบนี้หรอก นางเป็นคนที่ข้าเลี้ยงมาตั้งแต่แบเบาะ อึเยี่ยวเช็ดให้ทุกอย่าง พวกเจ้าตระกูลกู้ไม่ได้ออกเงินสักแดงเดียว ไม่ได้ออกแรงสักนิด พอเด็กโตขึ้นพวกเจ้าก็อยากได้คืน ตอนนั้นไปไหนกันมา?”