กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฟิ้ว!
เมื่อเรือแสงเหนือบินเข้าใกล้เทือกเขานั้น ความเร็วค่อย ๆ ลดลง เมื่อมองหุบเขาที่อยู่เบื้องหน้า หลิ่วเยียนยิ่งงุนงง
ที่นี่ไม่มีอะไรเลยนี่...คุณชายหมายความเช่นใด?
“หยุด เราจะเดินไป”
ลู่หนานจั๋วใช้ดวงตาสำรวจหมู่บ้านกลางหุบเขา เอ่ยเบา ๆ
“ขอรับ”
จากนั้นหลิ่วเยียนก็บังคับเรือแสงเหนือลงจอดบนหุบเขา
ลู่หนานจั๋วยืนมือไพล่หลังอยู่บนหุบเขา สำรวจหมู่บ้านเบื้องล่างที่ควันไฟจากครัวลอยอ้อยอิ่ง รอบ ๆ มีทะเลสาบเล็กน้ำใสดั่งหยก บางครั้งมีเสียงเด็กน้อยเล่นกันแว่วมาเลือนราง
เขาหันศีรษะมองรอบบริเวณที่ซ่อนเร้น แววตาเป็นประกายเล็กน้อย ที่แห่งนี้...
ช่างเป็นดินแดนสวรรค์อันห่างไกลโลกีย์เสียจริง