กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สุริยแรกขึ้นมา ราตรีหลบหนีไป
หลิ่วเยียนลืมตาขึ้น ยังมัวๆ อยู่บ้าง นางนวดศีรษะที่ปวด เฮ้อ เกิดอะไรขึ้น?
อยู่ดีๆ นางก็หลับไปเสียได้
แต่ทว่า ตื่นนี้หลับสบายเหลือเกิน...
หลิ่วเยียนนอนตะแคงอยู่ จู่ๆ ก็เห็นควันสีขาวค่อยๆ ลอยขึ้นตรงหน้า นางจึงผลุนผลันลุกขึ้นนั่ง!
“คุณชาย! ข้า...ไม่รู้ว่าหลับไปได้อย่างไร...”
หลิ่วเยียนมองลู่หนานจั๋วที่นั่งขัดสมาธิเงียบๆ อย่างเก้อเขิน กล่าวว่า
ลู่หนานจั๋วลุกขึ้นยืน มองสุริยแรกทางทิศตะวันออก แล้วกล่าวเบาๆ ว่า “ไม่เป็นไร”
“เอ่ออ...อะไรกัน? ทำไมถึงหลับกันที่นี่หมด? ทุกท่าน! ตื่น ตื่นสิ พระอาทิตย์ส่องก้นแล้วนะ~”