กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่หนานจั๋วสะบัดแขนเสื้อเบาๆ ม่านป้องกันตาข่ายแสงขาวก็ค่อยๆ สลายไป
จากนั้นเขามองไปยังศพของเมี่ยวหลีเซียนที่คุกเข่าหมอบอยู่ตรงนั้น
แววตาไม่สั่นไหวแม้แต่น้อย สะบัดแขนเสื้อเบาๆ อีกครั้ง ศพที่คุกเข่าหมอบของเมี่ยวหลีเซียนก็ค่อยๆ หายไปเช่นกัน
คนเราต้องจ่ายราคาให้กับทางเลือกของตัวเองบ้าง เมี่ยวหลีเซียนกว่าจะสำนึกผิดและละอายใจก็ต่อเมื่อจำตัวตนมหาเทวะของลู่หนานจั๋วได้แล้ว
สายเกินไปเสียแล้ว
ทันใดนั้น เหยาหลิงเอ๋อร์และศิษย์ทั้งหลายก็มาถึงเบื้องหน้าลู่หนานจั๋วแล้วคุกเข่าหมอบลง
ทุกคนก้มหน้าลงไม่กล้าพูด พวกเขาไม่มีสิทธิ์สนทนากับมหาเทวะอยู่แล้ว
“พวกเจ้าเงยหน้าขึ้น”
เสียงของลู่หนานจั๋วดังขึ้น
ทุกคนจึงค่อยๆ เงยหน้าขึ้น อาศัยแสงจันทร์มองไป ใบหน้าของลู่หนานจั๋วเลือนรางอยู่บ้าง