กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“นักบุญหญิง! เป็นผู้อาวุโส!”
“เอ๊ะ? ทำไมไม่เห็นผู้อาวุโสสำนักกระเรียนขาวของข้า?”
“ฮือ ๆ ผู้อาวุโสวังฉางชิงของข้าก็มาหาพวกเราแล้ว...”
ครู่ต่อมา
ผู้อาวุโสทั้งหลายพาศิษย์ของแต่ละสำนักเข้ามาในลาน ก่อนอื่นเห็นแขนขาที่ขาดและตัดแขนกระจายทั่วบริเวณ จากนั้นเห็นศิษย์กว่าหนึ่งร้อยคนที่เหลือรอดอยู่เบื้องหลังเหยาหลิงเอ๋อร์
สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก!
ไม่ทันที่ผู้อาวุโสสำนักหมื่นมารจะพูด ผู้อาวุโสหญิงวังฉางชิงก็คำรามออกมา!
“พูดมา! เกิดอะไรขึ้น! ทำไมเหลือเพียงพวกเจ้าสิบคน? คนอื่นไปไหน? นัก! บุญ! หญิง! ล่ะ?!”
ศิษย์วังฉางชิงสิบคนสุดท้ายที่รอดชีวิตอยู่เบื้องหลังเหยาหลิงเอ๋อร์ก้าวเร็ว ๆ ไปยังหน้าผู้อาวุโสหญิง แล้วทรุดเข่าลงอย่างแรง กล่าวด้วยเสียงสั่น