เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 486 เข้าห้องพลังมุกหลิงหลง
นักพรตเสวียนเวยเปลี่ยนกำหนดเวลาจากเจ็ดวันเป็นห้าวันอย่างกะทันหัน แม้แต่ผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ก็พากันประหลาดใจ อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเงียบ ๆ ชัดเจนว่านักพรตเสวียนเวยจงใจกลั่นแกล้งกันเห็น ๆ
แม้จะเป็นเช่นนั้น แต่กลับไม่มีผู้อาวุโสคนใดคิดจะก้าวออกไปช่วยพูดสักคำ ทุกคนต่างรู้ดีว่าเหตุใดนักพรตเสวียนเวยจึงทำเช่นนี้ ล้วนเกิดจากความริษยาเข้าครอบงำ ทุกคนต่างรู้ว่าหลวี่เทียนเกอตายไปแล้ว ในสายตาของนักพรตเสวียนเวย คนที่ควรจะมายืนอยู่ตรงนี้ควรเป็นศิษย์ของตน ทว่าบัดนี้กลับเป็นคนนอกคนหนึ่ง ย่อมทำให้ในใจของเขารู้สึกขัดหูขัดตาเป็นธรรมดา
ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา นิสัยแต่เดิมที่ฉุนเฉียวอยู่แล้วของนักพรตเสวียนเวยยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น มักจะบันดาลโทสะอยู่บ่อยครั้ง กอปรกับเขามีวรยุทธ์ลึกล้ำ ฐานะในวังจิ่วเทียนก็ไม่ธรรมดา ผู้อาวุโสทั้งหลายจึงไม่มีใครอยากไปล่วงเกิน ดังนั้นเมื่อต้องเผชิญกับการกระทำที่ไม่สมควรเช่นนี้ของนักพรตเสวียนเวย ทุกคนจึงได้แต่ปิดปากเงียบ
อีกทั้งกุญแจสำหรับเปิดห้วงมิตินั้นอยู่ที่ตัวนักพรตเสวียนเวย อำนาจตัดสินใจจึงตกอยู่กับเขาแต่เพียงผู้เดียว