ตอนที่ 487 แย่งชิงมุกอย่างป่าเถื่อน

ตอนที่ 487 แย่งชิงมุกอย่างป่าเถื่อน

ภายในมิติของมุกหลิงหลงนับเป็นแดนวิเศษสำหรับการฝึกตนอย่างแท้จริง สภาพแวดล้อมเช่นนี้มิใช่มีประโยชน์เพียงต่อขั้นยุทธ์ว่างเปล่าเท่านั้น แม้แต่ผู้ฝึกตนขั้นยุทธ์เทียมมาฝึกที่นี่ก็ยังได้ประโยชน์อย่างหาที่สุดมิได้

ในเมื่อมีเวลาถึงห้าวัน หลินมู่จึงไม่รีบร้อนแต่อย่างใด อย่างไรเสียเวลาก็มีเหลือเฟือ สู้ฝึกตนอยู่ที่นี่สักรอบเพื่อสัมผัสพลังมิติดีกว่า ในเมื่อวังจิ่วเทียนตั้งกฎนี้ขึ้นมา ย่อมแสดงว่ามิติแห่งนี้มีส่วนช่วยผู้ฝึกตนขั้นยุทธ์ว่างเปล่าระดับสูงสุดในการสัมผัสพลังมิติเป็นอย่างยิ่ง

พลังต่อสู้ของหลินมู่ก้าวเข้าสู่ระดับขั้นยุทธ์เทียมไปนานแล้ว ทว่าระดับฝึกตนยังคงหยุดอยู่ที่ขั้นยุทธ์ว่างเปล่าระดับสูงสุด ก่อนหน้านี้ในบ่อโลหิตมาร ด้วยความที่มิติถูกปิดตายอย่างสมบูรณ์ จึงไม่มีทางสัมผัสถึงพลังมิติได้เลย

ทว่ามิติเล็ก ๆ ตรงหน้านี้กลับเชื่อมต่อกับโลกภายนอก หลินมู่แผ่จิตรับรู้ออกไป ค่อย ๆ เคลื่อนเข้าใกล้มุกหลิงหลงที่ลอยคว้างอยู่เบื้องบน พลันพบความผิดปกติขึ้นทันที ยามที่จิตรับรู้ของเขาเข้าใกล้มุกหลิงหลง มุกหลิงหลงเม็ดนั้นก็สั่นไหวเบา ๆ มีระลอกพลังอันแผ่วเบาสายหนึ่งแผ่ออกมาจากภายในมุก