เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 485 เสวียนเวยกีดกันศิษย์
ภายในห้องพัก หลินมู่ระเบิดกลิ่นอายพลังขึ้นมาคราหนึ่ง ภาพแผ่นดินก็พุ่งทะยานออกมาจากร่าง แสงสีทองสว่างจ้าบาดตา บนภาพยุทธ์เต็มไปด้วยลวดลายอักขระอันพิศวง ก่อนจะคลี่คลุมลงบนกายของหลินมู่อย่างแนบชิด
บนใบหน้าของหลินมู่เปี่ยมไปด้วยความยินดี เมื่อกำจัดกระแสจิตตกค้างของนักพรตเสวียนเวยออกไปได้แล้ว ภาพแผ่นดินผืนนี้ก็ตกเป็นของตน ยามนี้แม้จะนำออกมาใช้ ก็มิต้องกังวลว่าจะถูกจับได้อีกต่อไป
ณ ภายในวังจิ่วเทียน นักพรตเสวียนเวยที่กำลังหลับตาทำสมาธิบำเพ็ญเพียรอยู่นั้น พลันเบิกตากว้างขึ้นมาอย่างกะทันหัน เปลวเพลิงแห่งโทสะที่จับต้องได้พวยพุ่งขึ้นเหนือศีรษะ
“เป็นผู้ใด? มันเป็นผู้ใดกันแน่?!”
เสียงคำรามของนักพรตเสวียนเวยดังกึกก้องสะท้อนไปทั่ววังจิ่วเทียนอยู่นานมิยอมจางหาย ผู้คนในวังจิ่วเทียนต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ทว่ากลับไม่มีผู้ใดกล้าโผล่หัวออกไป ยามที่ผู้ยิ่งใหญ่ท่านนี้บันดาลโทสะ ย่อมเป็นบุคคลที่มิควรไปตอแยด้วยอย่างยิ่ง