ตอนที่ 470 การแปรเปลี่ยนของเขามารดำ

ตอนที่ 470 การแปรเปลี่ยนของเขามารดำ

“หรือเจ้าคิดว่าตัวเองไม่สมควรตายหรือไร?”

สายตาของหลินมู่เย็นยะเยือก ไม่ปิดบังไอสังหารของตนแม้แต่น้อย ไม่ว่าเหลิ่งอ้าวจะกลัวตายหรือไม่ วันนี้ก็ต้องตายสถานเดียว

“ฆ่าข้าแล้ว เจ้าก็ไม่มีทางรอดชีวิตไปได้หรอก”

เหลิ่งอ้าวกล่าวด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียมอำมหิต

“นั่นไม่ใช่เรื่องที่เจ้าต้องมาเป็นกังวล”

หลินมู่ไม่คิดจะเสียเวลาพูดอีก กระบี่ประกายทองพลันปรากฏขึ้นในมือ ก่อนจะฟันออกไปกลายเป็นลำแสงสีทองสายหนึ่ง ตัดศีรษะของเหลิ่งอ้าวจนหลุดกระเด็น ทว่าในชั่วพริบตาสุดท้ายก่อนสิ้นใจ เหลิ่งอ้าวกลับไม่คิดขัดขืนแม้แต่น้อย จุดนี้เองที่ทำให้หลินมู่ประหลาดใจยิ่งนัก คนอย่างเหลิ่งอ้าว แม้รู้แน่แก่ใจว่าตนต้องตาย ก็ย่อมไม่มีทางยอมนั่งรอความตายโดยไม่ดิ้นรนต่อต้านเช่นนี้

ณ ทวีปจงโจว ภายในกลุ่มอำนาจทมิฬ มีหอคอยทมิฬสูงเสียดฟ้าหลังหนึ่งกำลังแผ่กลิ่นอายอันเยียบเย็นน่าสะพรึงกลัวออกมาอย่างต่อเนื่อง หอคอยแห่งนี้มีทั้งหมดสิบแปดชั้น บนชั้นที่เก้า ภายในห้องลับอันมืดมิดและปิดสนิทห้องหนึ่ง ชายชุดดำผู้หนึ่งที่กำลังนั่งสมาธิปิดด่านฝึกตนอยู่นั้นพลันเบิกตากว้าง ร่างกายของเขาสั่นสะท้านอย่างรุนแรง มุมปากมีโลหิตสีแดงฉานไหลซึมออกมาสายหนึ่ง

“บังอาจฆ่าร่างแยกของข้า รนหาที่ตายแท้ ๆ”