ตอนที่ 471 คทามารสูงสุด

ตอนที่ 471 คทามารสูงสุด

เมื่อมองจากระยะไกล ภูเขาสีดำมหึมาลูกนั้นคล้ายกับมารสวรรค์ตนหนึ่งจริง ๆ ภายใต้ลมพัดเยือกเย็นกลับดูราวกับมีชีวิต คล้ายจะฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้ทุกเมื่อ หากเพ่งมองนานเข้าอีกนิด ก็จะรู้สึกได้ถึงแรงกดดันจาง ๆ สายหนึ่ง

“พวกเจ้าเห็นหรือไม่ เขาดำเหมือนจะขยับไปทีหนึ่ง”

กู่หลิงเอ่ยขึ้นด้วยความประหลาดใจ

“เขามารดำรกร้างทรุดโทรม แต่กลับไม่รู้ว่าตั้งอยู่มานานเพียงใดแล้ว จวบจนบัดนี้กระทั่งเผ่ามารเองก็ยังไม่อยากมายังสถานที่ห่างไกลเช่นนี้ นี่จึงเป็นเหตุผลที่เหลิ่งอ้าวกับหลวี่เทียนเกอเลือกที่นี่ ทว่าดูตอนนี้แล้ว เขามารดำดูเหมือนจะมีอะไรไม่ธรรมดาเสียแล้วสิ”

หลินมู่ขมวดคิ้วพลางเอ่ยขึ้น

ครืน ๆ……

สิ้นเสียงของหลินมู่ เขาดำตระหง่านฟ้าลูกนั้นก็สั่นสะเทือนขึ้นมาอีกครา ยิ่งไปกว่านั้นการสั่นไหวในครั้งนี้ยังรุนแรงกว่าเมื่อครู่มาก จนเห็นช่วงการแกว่งไหวได้อย่างชัดเจน

“เป็นภูเขาดำที่ประหลาดพิกลนัก รีบดูเร็ว บนยอดเขาเหมือนมีควันดำลอยอยู่”