เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 469 สยบพยัคฆ์
ชั่วพริบตานั้น กลิ่นอายพยัคฆ์แผ่กำจายเสียดฟ้า คลื่นพลังซัดสาดดั่งระลอกคลื่นอันจับต้องได้ ก่อตัวเป็นเมฆทมิฬผืนใหญ่เหนือท้องนภา ไอปราณพยัคฆ์อันเกรียงไกรถึงเพียงนี้ส่งผลสะเทือนไปทั่วทั้งสมรภูมิในทันที และผู้ที่สะทกสะท้านหนักที่สุด ย่อมหนีไม่พ้นพยัคฆ์มังกรโลหิต
ร่างมหึมาร่วมร้อยจั้งของพยัคฆ์มังกรโลหิตชะงักกึก มันหันศีรษะขวับไปมองหลินมู่อย่างไม่อาจหักห้ามใจ เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งราชาพยัคฆ์ที่กำแหงยิ่งกว่าตน สีหน้าก็พลันแปรเปลี่ยนไปอย่างอดไม่ได้
"ให้ตายสิ เจ้าตัวประหลาดเอ๊ย"
โจวอ้าวเบิกตากว้าง ในสายตาของเขา หลินมู่ในยามนี้มิใช่มนุษย์อีกต่อไปแล้ว ทว่าเป็นพยัคฆ์ร้ายตัวจริงเสียงจริง ราชาแห่งมวลพยัคฆ์ ยิ่งไปกว่านั้น ในกลิ่นอายพยัคฆ์ของหลินมู่ ยังเจือปนไอสังหารอันดุร้ายป่าเถื่อนที่แปลกพิสดารอยู่อีกด้วย
"เจ้าหนุ่มนี่ สำเร็จจนได้!"
เปิ่นเปิ่นที่อยู่ไกลออกไปตาเป็นประกาย การที่หลินมู่หยั่งรู้กระบวนปราบพยัคฆ์ขั้นที่สูงล้ำยิ่งกว่าเดิมได้ในยามคับขันเช่นนี้ นับว่าพลิกผันสถานการณ์การต่อสู้ได้อย่างมหาศาลอย่างไม่ต้องสงสัย
โฮก!