ตอนที่ 284 ความรู้สึกตอนได้รังแกคน ช่างสะใจนัก

ตอนที่ 284 ความรู้สึกตอนได้รังแกคน ช่างสะใจนัก

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

ไม่เพียงแค่อู่กาน แม้แต่ถังเสี่ยวหูก็ยังงงงวยไปตาม ๆ กัน เมื่อมองดูท่าทางของถังเสี่ยวเตี๋ยที่แทบอยากจะพุ่งเข้าไปฉีกเนื้อหลินมู่กินสด ๆ ก็มั่นใจได้เลยว่า ทั้งสองคนนี้ต้องเคยรู้จักกันมาก่อน และดูเหมือนจะมีเรื่องบาดหมางกันมาก่อนด้วย

“อู่กาน เจ้ายังยืนบื้ออยู่ทำไม ฆ่าเจ้าบัดซบนี่สิ!”

ถังเสี่ยวเตี๋ยไม่พูดพร่ำทำเพลง สะบัดมือซัดลำแสงศักดิ์สิทธิ์สายหนึ่งออกมา ลำแสงแปรเปลี่ยนเป็นคมดาบอันแหลมคม กวาดเข้าใส่หลินมู่ทันที

“แม่หนูคนนี้ก้าวหน้าขึ้นไม่น้อยเลยแฮะ”

หลินมู่ชะงักไป ตอนที่เขาพบถังเสี่ยวเตี๋ยครั้งแรก นางอยู่เพียงขั้นผนึกปราณระดับที่สี่ ทว่าบัดนี้กลับบรรลุถึงขั้นผนึกปราณระดับที่เจ็ดแล้ว ดูท่าการฝึกบำเพ็ญในคฤหาสน์ราชันโอสถจะให้ประโยชน์มหาศาลจริง ๆ

เมื่อต้องเผชิญกับการโจมตีนี้ หลินมู่รู้ตัวว่าเป็นฝ่ายผิด จึงตัดสินใจหลบไปอยู่ด้านหลังอู่กานเสียเลย

“น้องชาย เจ้าทำแบบนี้มันไม่ไว้หน้ากันเกินไปแล้ว!”