กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 283 จำเป็นต้องบังเอิญขนาดนี้ไหม
หลินมู่กับถังเสี่ยวหูจากไปในพริบตา ทว่าท่ามกลางเทือกเขายังคงคละคลุ้งด้วยกลิ่นคาวเลือดจาง ๆ ศิษย์แกนหลักห้าคนของตำหนักฉีหลิงที่เดินออกมาอย่างฮึกเหิมลำพอง กลับต้องมาทอดร่างตายอย่างน่าเวทนาในแดนวิวาทแห่งนี้
ตลอดทาง ถังเสี่ยวหูขมวดคิ้วมุ่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล
“พี่สาว คิดอะไรอยู่หรือ?”
หลินมู่เอ่ยถาม
“ข้ากำลังคิดว่า การเดินทางไปคฤหาสน์ราชันโอสถคราวนี้ คงไม่ราบรื่นเสียแล้ว คุณชายติงไม่มีทางยอมรามือแน่”
ถังเสี่ยวหูกล่าวด้วยความกังวล
“ข้าว่านะพี่สาว นี่ไม่สมเป็นนิสัยเด็ดขาดเฉียบไวของผู้ดูแลใหญ่อย่างท่านเลย ทหารมาขุนพลต้าน น้ำมาดินกั้น ต่อให้สู้ไม่ได้ พวกเราก็ยังหนีได้ไม่ใช่หรือ?”
หลินมู่ยักไหล่ ท่าทางไม่แยแสอันใด ส่วนคุณชายติงแห่งตำหนักฉีหลิงผู้นั้น เขาไม่ได้เก็บมาใส่ใจเลยแม้แต่น้อย
“หลินมู่ มีหลายเรื่องที่เจ้ายังไม่เข้าใจ ชื่อเสียงของราชันโอสถนั้นยิ่งใหญ่กว่าที่เจ้าคิดไว้มาก งานฉลองวันเกิดของราชันโอสถก็นับเป็นเรื่องใหญ่ คนของตำหนักฉีหลิงที่จะไปร่วมแสดงความยินดี ย่อมไม่ได้มีแค่สายชางโจวแน่”