ตอนที่ 20 กองอุจจาระพาซวย

ตอนที่ 20 กองอุจจาระพาซวย

ถูกไล่กวดไม่หยุดเช่นนี้ ต่อให้เป็นหุ่นดินปั้นก็ยังต้องมีโทสะขึ้นมาบ้าง ไม่ต้องพูดถึงหลินมู่เลย ในยามนี้ ความปรารถนาในวิชาการต่อสู้ภายในใจของเขายิ่งทวีความแรงกล้าขึ้นไปอีก

หากในมือเขามีวิชาอันร้ายกาจพอจะใช้ออกมาได้ละก็ ไม่แน่อาจจะหยุดเท้าแล้วหันไปสู้ตายกับทั้งสองคนสักตั้งไปแล้ว

เขาต้าเจ๋อคือสรวงสวรรค์ของสัตว์อสูร ยามปกติมักจะมีพรานล่าสัตว์ ศิษย์ตระกูลใหญ่ หรือแม้กระทั่งศิษย์สำนักอย่างสำนักเสวียนหยวนมาหาประสบการณ์ที่นี่ไม่น้อย ทว่านอกจากศิษย์ฝ่ายในที่บรรลุถึงขั้นผนึกชีพจรแล้ว คนทั่วไปก็มักจะป้วนเปี้ยนอยู่แค่บริเวณชายขอบของเขาต้าเจ๋อเท่านั้น

ร่างของหลินมู่โยกซ้ายหลบขวา มุดตรงเข้าไปในส่วนลึกของป่ารกทึบอย่างไม่คิดชีวิต จนเกือบจะหลุดพ้นจากเขตขอบนอกของเขาต้าเจ๋อแล้ว ระหว่างที่วิ่งตะบึงไปนั้น เขาก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของสัตว์ป่าบางตัวอยู่บ้าง ทว่าพวกสัตว์ป่าเหล่านั้นก็มิได้โง่เง่า จึงไม่โผล่หัวออกมาดักโจมตี