ตอนที่ 19 หน้าตาอัปลักษณ์ไม่ใช่ความผิดเจ้า แต่ทำต้นไม้ใบหญ้าตกใจนั่นแหละที่ผิด

ตอนที่ 19 หน้าตาอัปลักษณ์ไม่ใช่ความผิดเจ้า แต่ทำต้นไม้ใบหญ้าตกใจนั่นแหละที่ผิด

ตำแหน่งที่หลินมู่อยู่ในยามนี้คือใจกลางเทือกเขา แม้จะมีเถาวัลย์แห้งเหี่ยวและพงหนาม แต่ก็มิได้สูงใหญ่ ภูมิประเทศเช่นนี้ไม่เอื้อต่อการหลบหนีแม้แต่น้อย

เท้าของหลินมู่รวดเร็วดั่งสายลม เขาเร่งความเร็วขึ้นจนถึงขีดสุด ร่างทั้งร่างแปรเปลี่ยนเป็นเงาวูบวาบ ความยืดหยุ่นและความคล่องตัวของร่างกายเขาสูงส่งยิ่งนัก ความเร็วของเขาก็เร็วรี่จนผู้มีระดับพลังเดียวกันไม่อาจเทียบเคียงได้เลย

“ไอ้พวกไม่รักตัวกลัวตาย ดูซิว่าพวกเจ้าจะหนีไปไหนพ้น!”

เบื้องหลัง ม่าเหลียงและสวีซงมีความเร็วที่เหนือกว่า ทั้งสองค่อย ๆ ร่นระยะห่างระหว่างตนกับหลินมู่เข้ามา อย่างไรเสียระดับการฝึกตนของทั้งคู่ก็แข็งแกร่งอย่างยิ่ง เมื่อมีปราณแท้หนุนนำ จึงพุ่งทะยานราวกับประกายอัสนี

“เจ้าหนุ่ม เวลานี้ไม่ใช่เวลามามัวซ่อนพลังแล้วนะ!”