เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 21 อสรพิษเพลิงทองเมฆาอัคคี
หม่าเหลียงรู้สึกว่าตนเองแทบจะเป็นบ้า กลิ่นฉุนรุนแรงนั้นทำให้เขารู้สึกเหมือนอยากตายก็ตายไม่ได้ เขารีบโคจรปราณแท้อย่างสุดกำลังเพื่อจะสลัดสิ่งโสโครกบนใบหน้าออกไป ทว่าสิ่งเหล่านั้นกลับเหนียวหนึบจนมิอาจสะบัดหลุด ด้วยความลนลาน หม่าเหลียงจึงกอบโกยปาดลงบนใบหน้าอย่างบ้าคลั่ง
ไม่ปาดยังพอทำเนา พอปาดเข้าเช่นนี้ ยิ่งทำให้หน้าตาเละเทะจนจำเค้าเดิมไม่ได้ ทั่วทั้งร่างเต็มไปด้วยสิ่งปฏิกูล
“นี่มันนางฟ้าใจดีองค์ไหนกันนะ ถึงได้มีเมตตามาถ่ายอุจจาระไว้ตรงนี้ ช่างถ่ายได้ถูกที่ถูกทางเหลือเกิน”
เมื่อเห็นสภาพอันน่าเวทนาของหม่าเหลียง หลินมู่ก็รู้สึกว่าความอัดอั้นตันใจที่ถูกไล่ล่ามาเนิ่นนานพลันมลายหายไปจนหมดสิ้น สบายอกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก
“ไอ้สารเลว ไอ้ชาติหมาตัวไหนมันมาขี้ไว้ตรงนี้ ใครวะ? ใครมันทำ?!”
หม่าเหลียงสูญเสียสติสัมปชัญญะไปโดยสิ้นเชิงจนแทบคลุ้มคลั่ง เขาแหกปากด่ากราด หวังจะระบายความอัดอั้นทั้งหมดออกมา