ตอนที่ 447 เช่นนั้นเจ้าต้องคอยจับตาดูให้ดี

ตอนที่ 447 เช่นนั้นเจ้าต้องคอยจับตาดูให้ดี

แสงสีทองส่องประกายวูบวาบ สะท้อนอยู่ในดวงตากลมโตดำขลับเป็นประกายของเจียงเยียน

ชายชรายกมืออันเหี่ยวย่นขึ้นข้างหนึ่ง แรงกดดันศักดิ์สิทธิ์ค่อยๆ รวมตัวกัน

ในเวลานี้ เจียงเยียนรู้สึกราวกับตนเองกำลังยืนอยู่ข้างในขวดแก้วทรงไข่ห่าน

สายตาตรงหน้าของนางเริ่มพร่ามัวลง

“เอ๊ะ? มองไม่เห็นแล้ว มองไม่เห็นแล้ว ข้าตาบอดแล้วเหรอ! ท่านปู่ ท่านหายไปไหนแล้ว?”

ลำแสงสีทองสายหนึ่งพุ่งตรงเข้าใส่ระหว่างคิ้วของเจียงเยียน ก่อตัวเป็นอักขระสีทองตรงหว่างคิ้วของนาง จากนั้นก็ซึมลึกเข้าไปในผิวพรรณอันขาวผุดผ่องดั่งแก้วผลึก

แรงกดดันศักดิ์สิทธิ์ค่อยๆ สลายไป สายตาของเจียงเยียนกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง

ยามนี้ เจียงเยียนมองไม่เห็นชายชราที่อยู่ตรงหน้าแล้ว

สิ่งที่เข้ามาแทนที่ คือโลกอันเวิ้งว้างว่างเปล่าไร้ขอบเขต