กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 448 ถึงเวลาต้องไปแล้ว
ร่างใหม่ของเต๋าแห่งความเป็นความตาย ใกล้จะก่อตัวเสร็จสมบูรณ์แล้ว
แต่ในตอนนี้ เขากลับรู้สึกหดหู่ใจเป็นอย่างยิ่ง
ยิ่งร่างของเขาสมบูรณ์แบบมากขึ้นเท่าไร เขาก็ยิ่งพบว่าตนเองถูกพันธนาการจากโลกใบนี้แน่นหนาขึ้นเท่านั้น
มันเป็นความรู้สึกถึงขอบเขตที่อธิบายไม่ถูกและบอกไม่ชัด
เหมือนกับว่าร่างจริงที่เขากำลังจะหลอมสร้างขึ้นมาใหม่นี้ กำลังชักใยขังตัวเองเอาไว้แท้ๆ
เขานึกหาวิธีออกจากแม่น้ำแห่งกาลเวลาอันไร้ขอบเขตสายนี้ไม่ออกเลย
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังรู้สึกว่าตนเองคงไม่มีทางออกไปได้แล้ว และต้องถูกขังตายอยู่ที่นี่ตลอดกาล
แต่หลังจากที่เขาเห็นค่ายกลสายนั้นในความว่างเปล่า หัวใจก็พลันจุดประกายความหวังใหม่ขึ้นมาอีกครั้ง