ตอนที่ 446 ข้าคือเทพ

ตอนที่ 446 ข้าคือเทพ

ปีเทียนเซิ่งที่หนึ่งร้อยสิบ ไทฮองไทเฮาสกุลอวี๋สิ้นพระชนม์ สิริพระชนมายุสี่ร้อยหกสิบพรรษา

เจียงชวนถวายพระสมัญญานามแด่พระอัยยิกาเป็นเหวินเต๋อฮองเฮา และฝังพระศพไว้ที่สุสานหลวง

พิธีศพจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ นับว่าได้รับเกียรติยศสูงสุดเป็นครั้งสุดท้าย

แม้เจียงหนิงจะปลงตกกับเรื่องพวกนี้แล้ว แต่ก็ยังอดเศร้าใจไม่ได้อยู่ดี

ถึงอย่างนั้น เจียงหนิงก็รู้สึกว่า การที่ไทฮองไทเฮาสิ้นพระชนม์ไปอย่างสงบสุขเช่นนี้ ก็นับว่าไม่มีเรื่องใดให้ต้องเสียดายอีกแล้ว

มาจนถึงตอนนี้ หวังเจียเซิงกลายเป็นขุนนางเฒ่าเพียงคนเดียวที่ยังมีชีวิตอยู่จากยุคเทียนหยวน

ตอนที่ลวี่เวินซูขอวางมือถอยไปอยู่เบื้องหลัง เจียงชวนไม่ยอมตกลงท่าเดียว

แต่สุดท้ายแล้วก็รั้งตัวเอาไว้ไม่อยู่