ตอนที่ 119 รู้สึกว่าตัวเองแกร่งจนน่ากลัว

ตอนที่ 119 รู้สึกว่าตัวเองแกร่งจนน่ากลัว

การต่อสู้นอกเมืองยังคงดำเนินต่อไป

หยางเหยาราวกับแม่เสือดาวที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย สังหารทหารขี่หมาป่าเป่ยหมั่งจนซากศพกองเป็นภูเขาเลากาไปนานแล้ว

ทุกคนบนกำแพงเมืองตื่นตระหนก ทว่าในใจของนางกลับตื่นตระหนกยิ่งกว่าใคร

นางไม่รู้เลยจริงๆ ว่าเจียงหนิงอาศัยแค่กำลังของตัวนางเองจนบุกเดี่ยวฝ่าทัพได้อย่างอาจหาญ หรือว่าเขาใช้พลังของตัวเองกันแน่

แต่กระบวนท่าต่อเนื่องที่ลื่นไหลไร้ที่ติตลอดชุดนี้ ทำให้รู้สึกราวกับว่าตัวเองกลายเป็นศาสตราวุธชั้นยอดไปแล้ว

กองทหารขี่หมาป่าเป่ยหมั่งตรงหน้า ไม่ได้ดูน่ากลัวอีกต่อไป

ในใจนางมีเพียงจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ที่ซัดสาดดั่งคลื่นลูกใหญ่

หลังจากหยางเหยาใช้ทวนแทงทะลุร่างทหารขี่หมาป่าไปหลายคน ทัพหน้าของศัตรูก็พลันถอยร่นไป