ตอนที่ 118 ร้อนใจจนแทบจะพ่นภาษาคนออกมาแล้ว

ตอนที่ 118 ร้อนใจจนแทบจะพ่นภาษาคนออกมาแล้ว

กากอยล์ชูทวนยาวขึ้น ขาหน้าอีกข้างยกขึ้นมาแล้วใช้นิ้วหนึ่งเกาหัว

มันมองภาพตรงหน้าตาค้าง

ตาตี่ๆ สองข้าง มุมปากสองฝั่งกระดกขึ้นตามธรรมชาติ ดูเปี่ยมปัญญาขั้นสุดยอด

ไม่สิ ยอดฝีมือเผ่ามนุษย์มันจะเยอะไปไหนเนี่ย

แม่สาวน้อยคนนั้นฟาดฟันถล่มทุกทิศราวกับหั่นผักหั่นแตง ช่างฝืนลิขิตฟ้าเกินไปแล้ว!

ไม่ได้การ ท่านปู่มาถึงแล้วและกำลังยืนมองอยู่บนกำแพงเมือง จะปล่อยให้แม่สาวน้อยคนนั้นแย่งความเด่นไปคนเดียวไม่ได้เด็ดขาด

“แม่หนู ข้าจะช่วยเจ้าแรงหนึ่งเอง!”

กากอยล์กระพือปีกทีเดียวก็พุ่งตัวออกไปทันที บินเลียดพื้น ทิ้งเปลวไอสีม่วงดำเป็นทางยาว พร้อมหยดเลือดสีฟ้าอ่อนอีกหลายหยด

ราวกับเครื่องบินน้ำมันรั่วก็ไม่ปาน...