เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 120 คิดจะแทงทะลุฟ้าใช่ไหม?
สั่วต๋าซัดหมัดลงไป เขามั่นใจเต็มเปี่ยมว่าจะสังหารหยางเหยาให้ดับดิ้นได้ในคราวเดียว
ทว่าเขาคิดไม่ถึงเลยว่า แม่นางน้อยผู้นี้จะกล้าปะทะหมัดกับเขาตรงๆ
และสิ่งที่ทำให้เขาแทบไม่เชื่อสายตายิ่งกว่าเดิมก็คือ ในจังหวะที่เข้าประชิดตัวหยางเหยา เขาสัมผัสได้ว่านางอยู่แค่ขั้นหกเท่านั้น
นี่มันหมายความว่าอย่างไรกัน?
ขั้นหกเมื่ออยู่ต่อหน้าขั้นสิบห้า ก็ไม่ต่างอะไรกับมดปลวกตัวหนึ่งที่ยืนอยู่ตรงหน้าคนทั่วไปเลยสักนิด
ทว่าไอกลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากตัวนาง กลับแปลกประหลาดจนเกินจะบรรยาย
แววตาเย็นชาที่คมกริบดุจเหยี่ยวนั้น ส่วนลึกเต็มไปด้วยสายตาที่มองทุกสิ่งใต้หล้าอย่างเหยียดหยาม
ความขัดแย้งกันอย่างรุนแรงเช่นนี้ เป็นเรื่องที่ไม่เคยได้ยินและไม่เคยพบเคยเห็นมาก่อนจริงๆ
“คิดจะแทงทะลุฟ้าใช่ไหม? ตายไปซะเถอะ!”