กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 117 ตัวแทนขั้นเทพ
หยางเหยาถือทวน ยืนตัวตรงสง่างาม เส้นผมดำขลับปลิวไสวแผ่วเบาในสายลมเย็นเยียบ ดวงตาคู่คมดุจับจ้องไปข้างหน้า
ช่างองอาจห้าวหาญเหลือเกิน
หยางเหยาพลิกข้อมือ จับทวนกลับด้าน ร่างกายโก่งตึงเหมือนคันธนูชั้นดี แล้วซัดทวนยาวออกไปข้างหน้าในพริบตา
ในเวลาเดียวกัน หยางเหยาก็พุ่งตัวออกไปข้างหน้าราวกับสายฟ้า ทิ้งเงาร่างติดตาเป็นสายจนคนมองตามแทบไม่ทัน
ทวนเล่มใหญ่พุ่งทะลุผ่านม่านพลังออกไปทันที และเสียบทะลวงร่างทหารขี่หมาป่าไปหลายสิบคนในคราเดียว
ลมปราณอันกล้าแกร่งระเบิดกระจายไปทั่วทุกทิศทาง เห็นเพียงทหารขี่หมาป่านับร้อยนับพันปลิวถอยหลังไปคนละทิศคนละทาง
“เร็วมาก!”
“ศิษย์น้องเก่งขนาดนี้เลยเหรอ?”
“นี่คือความเร็วที่ขอบเขตหกควรจะมีจริงหรือ?”