เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 482 ดาวประหลาดแปรผัน
“นายท่าน พวกเขามีความสงสัยในตัวท่านอยู่บ้างหรือไม่”
สายลมโฉบผ่านข้างใบหู เบื้องล่างคือทิวทัศน์ขุนเขาและสายน้ำที่แล่นผ่านไปอย่างรวดเร็ว ไป๋เตี๋ยที่ติดตามอยู่ข้างกายหานอวี๋เอ่ยถามเสียงเบา
“ก็มีอยู่บ้าง” หานอวี๋ตอบกลับด้วยจิตตระหนักรู้อย่างสงบนิ่ง “ไม่อาจฝากความหวังไว้กับการที่สำนักหมื่นลักษณ์ถูกนิมิตสวรรค์ลวงตาตลอดไปได้ — สำนักหมื่นลักษณ์ไม่ไล่ตามพวกเราก็จริง แต่ความเคลือบแคลงของสำนักอื่นย่อมไม่ลดน้อยลง”
“โดยเฉพาะทั้งสามแห่งอย่างสำนักกระบี่เร้นลับ วัดเสียงสวรรค์ และสำนักนภาคราม ยิ่งเป็นเช่นนั้น ในบรรดาเก้ามหาสำนักนี้ ผู้ที่มีโอกาสคาดเดาฐานะที่แท้จริงของข้าได้มากที่สุดก็คือสำนักกระบี่เร้นลับ”
“เหตุใดจึงเป็นสำนักกระบี่เร้นลับเล่า” ไป๋เตี๋ยเอ่ยอย่างสงสัย
“เพราะตอนที่ข้าเพิ่งมาถึงดินแดนสวรรค์กลางใหม่ ๆ ข้าเคยสำแดงเจตจำนงกระบี่ต่อหน้าผู้บำเพ็ญของสามสำนักที่มีสำนักกระบี่เร้นลับรวมอยู่ด้วย ทั้งยังเคยใช้ลูกกลอนอัสนีพฤกษาเขียวไปคราหนึ่ง ผู้บำเพ็ญของสำนักกระบี่เร้นลับจึงจดจำเจตจำนงกระบี่ของข้าได้อย่างแม่นยำ” หานอวี๋กล่าว “ประจวบเหมาะกับฐานะลี่ปู้ถงนี้ก็เป็นผู้บำเพ็ญกระบี่เช่นเดียวกัน ยากนักที่จะไม่เกิดความระแวง”
“เช่นนั้นพวกเราก็ยังควรอยู่ห่างจากพวกเขาไว้สักหน่อยจะดีกว่า” ไป๋เตี๋ยกล่าว