เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 483 โถงใหญ่นองโลหิต
ยามแสงอรุณแรกสาดส่อง หมอกบางนอกมหาค่ายกลพิทักษ์บรรพตของหุบเขาหมื่นวสันต์ยังไม่ทันจางหาย เสียงร้องเรียกขายของสลับสับสนก็ดังแว่วมาจากย่านตลาดชิงเหอแล้ว และณ เขตแปลงวิญญาณแห่งหุบเขาหมื่นวสันต์ก็มีเหล่าศิษย์รับใช้เริ่มออกตรวจตราแมลงศัตรูพืชและหนูขโมยวิญญาณแล้วเช่นกัน
ประจวบเหมาะเป็นช่วงฤดูเก็บเกี่ยวครึ่งปีครั้งของข้าววิญญาณชิงเหอ ในยามเช้าตรู่ต้นข้าววิญญาณชิงเหอต่างคลี่ใบออก รวบรวมปราณวิญญาณตามสัญชาตญาณเพื่อหล่อเลี้ยงรวงเมล็ดในขั้นสุดท้าย แม้แต่หยาดน้ำค้างบนใบข้าวก็พลอยเจือแสงวิญญาณจาง ๆ ไปด้วย
แมลงวิญญาณและหนูขโมยวิญญาณจำนวนหนึ่งจึงอาศัยจังหวะนี้โผล่ออกมา ย่อมต้องกำจัดทิ้งเสีย
นอกเหนือจากการไล่แมลงและจับหนู เหล่าศิษย์รับใช้ก็มักจะนั่งขัดสมาธิอยู่กลางแปลง เพื่ออาศัยปราณวิญญาณที่รวมตัวกันในแปลงวิญญาณมาส่งเสริมการบำเพ็ญเพียรของตนด้วย
นับตั้งแต่หุบเขาหมื่นวสันต์ทำลายคำสอนบรรพชน ทั้งแคว้นหนานหลีและแคว้นซีเยวี่ยต่างถูกเหล่าศิษย์หุบเขาหมื่นวสันต์เข้าไปแทรกแซงโดยตรง มิได้เป็นดั่งแต่ก่อนที่หละหลวมจนหลายปีจึงจะส่งต้นกล้าเซียนมาสักครั้ง เพียงช่วงเวลาไม่กี่ปี จำนวนศิษย์รับใช้ของหุบเขาหมื่นวสันต์ก็เพิ่มขึ้นมากมาย แม้แต่ศิษย์ผู้มีรากวิญญาณคู่ก็ยังเพิ่มขึ้นอีกหลายราย
ทั่วทั้งหุบเขาหมื่นวสันต์จึงดูรุ่งเรืองคึกคักขึ้นกว่าแต่ก่อนมากนัก
“โอ๊ย มาอีกแล้ว! ข้าแย่งพวกมันไม่ทันแล้ว!”