เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 481 บางเรือนปรีดา บางเรือนโศกา
หานอวี๋หันกลับไปด้วยความประหลาดใจ มองไปยังผู้เอ่ยวาจา ซึ่งก็คือหลี่ว์ชินหลินนั่นเอง
“เจ้าไม่กลับไปยังอาณาเขตปกครองของตนเอง เป็น ‘องค์รัชทายาท’ ของเจ้าไป จะมาติดตามข้าทำอันใด?”
หลี่ว์ชินหลินหัวเราะแห้งขึ้นมาทันที “ท่านผู้อาวุโสลี่อย่าได้กล่าวล้อเล่นเลย! เหล่ามหาปรมาจารย์แห่งวัดเสียงสวรรค์อยู่ ณ ที่นี้ ข้าเป็นเพียงลูกชายของเจ้าเมืองห้าเมืองทางเหนือของวัดเสียงสวรรค์เท่านั้น จะมีอาณาเขตปกครองอันใด และเป็นองค์รัชทายาทอันใดกันเล่า?”
หานอวี๋ได้ยินดังนั้นจึงมองไปยังพระภิกษุใหญ่ระดับทารกก่อกำเนิดแห่งวัดเสียงสวรรค์ผู้นั้นแวบหนึ่ง
พระภิกษุผู้นั้นอารมณ์เบิกบานกายท้วมสมบูรณ์ ยิ้มแย้มอย่างอารมณ์ดีราวกับมิได้ยินสิ่งใดเลย
กลับเป็นตัวหลี่ว์ชินหลินเองที่ดูตึงเครียดเป็นพิเศษ