เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 440 นางวานิช
ภายในโถงใหญ่มืดสลัวไปทั่วบริเวณ
ผู้คนที่เดินขวักไขว่ไปมาล้วนสวมใส่อาภรณ์สีดำ
อาภรณ์สีดำที่หอการค้ามอบให้หาใช่สมบัติเวทอันใดที่มีอานุภาพน่าสะพรึงกลัวหรือพลิกแพลงสารพัดประโยชน์ไม่ มันเป็นเพียงอาวุธเวทระดับหลอมปราณที่พอใช้ปกปิดตัวตนเท่านั้น ทว่าภายในหอการค้าเห็นได้ชัดว่าผู้คนทั้งมวลล้วนมิอาจใช้จิตตระหนักรู้หรือพลังเวททะลวงอาวุธเวทชิ้นนี้เพื่อสืบค้นตัวตนของผู้อื่นได้โดยพลการ ทั้งนี้ก็เพื่อรับประกันว่าการซื้อขายแลกเปลี่ยนของหอการค้าจะดำเนินต่อไปได้
ไม่แบ่งแยกฝ่ายธรรมะหรืออธรรม ทั้งไม่ไถ่ถามฐานะอื่นใด เพียงเป็นพ่อค้าของหอการค้า แล้วกระทำการซื้อขายแลกเปลี่ยนกันเท่านั้น
หานอวี๋นำทางไป๋เตี๋ย ทั้งสองคนหนึ่งสูงหนึ่งเตี้ยเดินแทรกเข้าไปท่ามกลางผู้สวมอาภรณ์สีดำที่มีผ้าคลุมบดบังใบหน้าเหล่านี้ จึงดูไม่สะดุดตาเลยแม้แต่น้อย
ผู้สวมอาภรณ์สีดำบางคนรู้จักมักคุ้นกับผู้สวมอาภรณ์สีดำคนอื่น หรือบ้างก็ยืนยันตัวตนกันผ่านหยกพก แล้วพากันปลีกตัวไปเจรจาซื้อขายด้วยเสียงอันแผ่วเบาที่มุมห้อง
บ้างก็ดูราวกับว่าในมือของผู้สวมอาภรณ์สีดำมีสมบัติหายากที่ผู้คนต่างหมายปอง จึงดึงดูดให้ผู้สวมอาภรณ์สีดำหลายรายเข้ามารุมล้อมอยู่ด้านข้าง แม้เสียงพูดคุยของแต่ละฝ่ายจะไม่ดังนัก ทว่าก็ดังหึ่ง ๆ ฟังไม่ขาดสาย
ยิ่งกว่านั้นยังมีโต๊ะหินสีดำสนิทตัวหนึ่งซึ่งจุดโคมไฟแสงสลัวเอาไว้