เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 441 ปักใจเชื่ออย่างสนิทใจ
หลานเข่อซินยืนอยู่เบื้องหน้าร้านโอสถตระกูลซู เรียวนิ้วขาวผุดผ่องดุจหยกเคาะลงบนโต๊ะรับรองแผ่วเบา สุ้มเสียงเย็นเยียบ
สตรีผู้มีรูปโฉมหมดจดงดงามเช่นนี้เดิมทีไม่น่าจะทำให้ผู้ใดรู้สึกหวาดหวั่นได้เลย ทว่านางกลับเป็นผู้ดูแลกิจการห้างร้านตระกูลหลาน ถ้อยคำที่เอ่ยออกจากปากย่อมมีน้ำหนักเป็นจริงได้ทุกเมื่อ ชั่วพริบตานั้นจึงทำให้ผู้คนในร้านโอสถตระกูลซูต่างพากันตื่นตระหนกหวาดหวั่นขึ้นมา
ผู้บำเพ็ญชราตระกูลซูผู้นั้นสีหน้าขมขื่น น้อมกายประสานมือคารวะอย่างลึกซึ้ง “แม่นางหลาน แท้จริงแล้วเป็นเพราะเผชิญมหาภัยกะทันหัน ท่านบรรพชนปิดด่านมิอาจออกมาได้ พวกข้า...”
“อย่าได้นำข้ออ้างเหล่านี้มาบ่ายเบี่ยงข้า!” หลานเข่อซินเอ่ยตัดบท พลางสะบัดแขนเสื้อกระโปรงสีวารีโยนหนังสือสัญญาออกมาฉบับหนึ่ง “ลายลักษณ์อักษรชัดเจน หากตระกูลซูของพวกเจ้าไม่ยอมรับ ข้าก็จะขอให้หอการค้าเป็นผู้ชี้ขาด ถึงยามนั้นเกรงว่าจะมิใช่เรื่องที่โสมวิญญาณเร้นลับ 30 ต้นจะสะสางได้เสียแล้ว!”
ผู้บำเพ็ญชรามีเหงื่อเย็นซึมทั่วหน้าผาก เอ่ยวิงวอนเสียงแผ่ว “แม่นางหลาน พอจะผ่อนผันเวลาให้อีกสักหน่อยได้หรือไม่ หากบรรพชนของพวกข้าออกจากด่านมาหลอมโอสถได้ ภายในสิบปีย่อมต้อง...”
“บรรพชนของพวกเจ้ารึ?”