เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 439 มือกระบี่อาชาทอง
แกนทองสีแดงสดหมุนติ้วกลับเข้าไปในเรือน ศพของผู้บำเพ็ญมารกลางลานบ้านร่วงหล่นลงมาราวสายฝน
นักพรตเฒ่าหลี่ผลักประตูเดินออกมา ผิวหน้าอันเหี่ยวย่นแต่เดิมกลับเปล่งประกายเงางามสีโลหิต ยามขยับมือเคลื่อนกายสายโลหิตที่ไหลเวียนแฝงเสียงวายุอัสนีอยู่ราง ๆ
แกนโลหิตเม็ดนั้นลอยเด่นอยู่เหนือศีรษะสามชุ่น สาดแสงสะท้อนจนหนวดเคราและเส้นผมของเขาแดงฉานไปทั่ว
“เจ้าหนูน้อย แกนทองเม็ดนี้ของท่านนักพรตอย่างข้า ยังพอเข้าตาหรือไม่?”
นักพรตเฒ่าหลี่เอ่ยถามพลางยิ้มแย้ม
เพียงกระดิกนิ้วขึ้น แกนโลหิตพลันแยกลำแสงสีแดงร้อยสายออกมาในฉับพลัน ปั่นบดศพผู้บำเพ็ญมารบนพื้นจนกลายเป็นหมอกโลหิต
“ขอแสดงความยินดีกับท่านนักพรตด้วย”
หานอวี๋ยิ้มกล่าว “ข้ายังนึกว่าท่านจะติดอยู่ในนิมิตลวงตาสักพักเสียอีก คาดไม่ถึงว่าจะทะลวงผ่านได้รวดเร็วถึงเพียงนี้”
นักพรตเฒ่าหลี่ส่งเสียง “ฮึ” ออกมาคราหนึ่ง “เพียงนิมิตลวงตาเท่านั้น จะเทียบกับผู้คนและสิ่งของแท้จริงในก้นบึ้งหัวใจของข้าได้อย่างไรกัน?”