เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 347 พรสวรรค์ชี้ขาด
“ศิษย์น้องเวยซิง ความพิรุธที่เจ้าว่านั้นคือพิรุธอันใดกัน?”
ฮุ่ยซิงเจินเหรินเอ่ยถาม
“แคว้นอวี้หลินไม่มีศิษย์โถงเวยซิงที่แซ่หลี่ อีกฝ่ายย่อมต้องเป็นตัวปลอมอย่างแน่นอน”
เวยซิงเจินเหรินกล่าว
ฮุ่ยเทียนเซิ่งสงสัยอย่างยิ่ง “อาจารย์อา วิธีที่อีกฝ่ายใช้นั้นเป็นวิถีแห่งโถงเวยซิงอย่างแท้จริง ทั้งยังรู้จักหลินหลิงซิ่ว—”
“กลวิธีสามารถปลอมแปลงได้ สามารถลักลอบร่ำเรียนได้ ส่วนเรื่องที่รู้จักหลินหลิงซิ่วนั้น หานอวี๋เองก็บังเอิญรู้จักหลินหลิงซิ่ว บังเอิญอยู่แถวนั้น และบังเอิญบนภูเขาวายุทมิฬก็มีลูกกลอนอัสนีพฤกษาเขียวของหุบเขาหมื่นวสันต์ด้วยมิใช่หรือ?” เวยซิงเจินเหรินเชิดศีรษะขึ้นเล็กน้อยพลางกล่าวว่า “บางคราไม่จำต้องไปเทียบเคียงรายละเอียดหรือยึดติดกับหลักฐานอันใด เพียงตัดสินตามสัญชาตญาณ กลับจะไม่ผิดพลาด”