กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 348 ล้วนเป็นเสบียงบำเพ็ญ
สตรีตาบอดได้ยินดังนั้น ก็มีสีหน้าประหลาดใจขึ้นมาทันที “คำพูดนี้ของท่านอาจารย์ ออกจะเหนือความคาดหมายเกินไปสักหน่อย...ดาวมารแห่งดินแดนใต้อย่างหานอวี๋เพิ่งจะมีอายุสักกี่ปี ข้าจะส่งพรสวรรค์ของตนเองข้ามระยะเวลากว่าร้อยปีไปให้เขาได้อย่างไรกันเล่า?”
เวยซิงเจินเหรินกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “ข้ากล่าวไปแล้ว เจ้ามิอาจปิดบังอำพรางข้าได้พ้น”
“หานอวี๋ก็คือศิษย์แซ่หลี่ตัวปลอมแห่งโถงเวยซิงผู้นั้น จากเรื่องนี้ย่อมล่วงรู้ได้ว่าเขาได้ร่ำเรียนเส้นใยข่ายดาราของโถงเวยซิงไปจริง ๆ เขาร่ำเรียนมาจากแห่งหนใด ที่แห่งนั้นย่อมมีพรสวรรค์ ‘พินิจนิมิตดารา’ ที่เจ้าตัดใจสละทิ้งไว้ในคราแรกอยู่ด้วย”
สตรีตาบอดนิ่งเงียบมิเอ่ยวาจาใด