เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 316 กึ่งญาติกึ่งคนนอก
หานอวี๋ปล่อยวิชาเพลิงโชติช่วงสายหนึ่งลงมา ครั้นร่างราชันงูติดไฟแล้ว จึงลุกไหม้เป็นเปลวเพลิงไปพร้อมกับซากงูพิษที่เกลื่อนกลาดเต็มพื้น ส่งกลิ่นเหม็นไหม้ออกมา ดูท่าจะตายสนิทจนไม่อาจตายไปกว่านี้ได้อีก
นักพรตเฒ่าหลี่มองดูอยู่กับตา แล้วแค่นหัวเราะเสียงหยัน “กล่าวว่ามันอยู่ระดับสร้างฐานขั้นห้า ก็ยังไม่ยอมจำนนเสียด้วย”
“นี่มีเค้าลางของระดับสร้างฐานขั้นเก้าอยู่สักนิดที่ใดกัน?”
หานอวี๋พยักหน้าเล็กน้อย แสดงความเห็นพ้องเช่นกัน
ราชันงูตัวนี้อวดอ้างตนว่าอยู่ระดับสร้างฐานขั้นเก้า ทว่าความจริงก็หาได้แข็งแกร่งเท่าใดนัก
เขากับนักพรตเฒ่าหลี่ยังมิทันได้งัดไม้เด็ดอันใดออกมามากกว่านี้ ก็สังหารมันลงได้เสียแล้ว
“น่าเสียดายที่อสรพิษเหล่านี้ล้วนมีพิษทั้งสิ้น มิเช่นนั้นหัตถ์กระจายโลหิตที่ข้าเพิ่งคิดค้นขึ้น คงได้เข้าประชิดตัวลองเชิงดูสักคราแล้ว” นักพรตเฒ่าหลี่เอ่ยอย่างนึกเสียดายอีก