เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 317 เชิญเป็นพ่อค้าเร่
แม้ผู้บำเพ็ญชุดเทาจะกล่าวเช่นนี้ ทว่านักพรตเฒ่าหลี่และหานอวี๋ทั้งสองคนต่างผ่านภยันตรายมามิใช่น้อย ไยจะประมาทเลินเล่อได้เล่า?
“สหายเต๋า หากจะสอบถามข่าวคราวของแคว้นหนานหลี เกรงว่าคงสืบถามผิดคนเสียแล้ว”
นักพรตเฒ่าหลี่กล่าว “เราทั้งสองคนก็มิใช่ผู้บำเพ็ญท้องถิ่นของแคว้นหนานหลีเช่นกัน”
“โอ้?” ผู้บำเพ็ญชุดเทาประหลาดใจเล็กน้อย “ท่านทั้งสองก็มิใช่ผู้บำเพ็ญท้องถิ่นของแคว้นหนานหลีด้วยหรือ? ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าขอร่วมเดินทางเป็นเพื่อนกับสหายเต๋าทั้งสอง เพื่อท่องเที่ยวในแคว้นหนานหลีแห่งนี้ด้วยกันสักคราจะได้หรือไม่?”
“อย่างไรเสียพบพานกันกลางทางก็นับเป็นสหายได้ ตัวข้าผู้นี้ชอบคบหาสหายเป็นที่สุด”
นักพรตเฒ่าหลี่พินิจพิเคราะห์ผู้บำเพ็ญชุดเทาผู้นี้ครู่หนึ่ง แล้วหันไปมองหานอวี๋
พลางส่งกระแสเสียงไปว่า “คนผู้นี้ชอบกล ปฏิเสธเสียจะดีกว่า”