เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 231 เคล็ดหลอมหยาง
“ศิษย์น้องลู่ รีบไปกับข้าเถอะ ข้ามาช่วยเจ้าแล้ว!”
“พวกเรากลับหุบเขาว่านชุนไปด้วยกัน!”
หญิงงามในชุดอาภรณ์สีเขียวผู้หนึ่งฉุดกระชากลู่หยุนที่เพิ่งตื่นขึ้นและยังสะลึมสะลือให้ลุกขึ้น ก่อนจะรีบร้อนเดินออกไปข้างนอก
ตอนแรกู่หยุนอ้าปากค้างเล็กน้อย ก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบ ๆ พบว่าชุดชั้นในสีชมพูและสีเขียวถูกโยนทิ้งเกลื่อนกลาดเต็มพื้น น้ำอบชำระกายสำหรับอาบยังคงอยู่ ละอองน้ำที่กระเซ็นออกมาแห้งจนเกิดเป็นคราบ แววตาของเขาพลันแปรเปลี่ยนเป็นเย็นชาและไร้ความรู้สึกในทันที
“ศิษย์น้องลู่……” หญิงงามในชุดอาภรณ์สีเขียวผู้นั้นฉุดแขนเขาไว้พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงออดอ้อน “รีบไปเถอะศิษย์น้องลู่ พวกเราหนีกลับดินแดนหนานไปด้วยกัน กลับหุบเขาว่านชุน ข้าคือศิษย์พี่ของเจ้านะ……”
“มารดาเจ้าสิ” ลู่หยุนเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“ตายจริง ไยเจ้าจึงทำเช่นนี้……”
“มารดาเจ้าสิ” ลู่หยุนทำหน้าไร้ความรู้สึกผลักนางออก แล้วจัดการจัดเสื้อผ้าของตนเองให้เรียบร้อย