กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 112 สหายเล่น
หลินซูหลานมองไปยังแผ่นหลังนั้นของนาง พลางยิ้มอย่างจนใจ
“ซูหลาน ซูหลาน รีบมาทางนี้เถิด”
อวิ้นชิงเห็นนางไม่ขยับ จึงโบกมือเรียกนางจากด้านหน้า
หลินซูหลานพยักหน้า “อือ พี่สาวอวิ้นชิง เจ้าวิ่งช้า ๆ หน่อย”
นางพลันรู้สึกว่า การมีผู้ใดมาอยู่เป็นเพื่อนอีกสักคนก็ดีไม่น้อย
นางเคยคิดมาตลอดว่าตนรังเกียจความวุ่นวายของผู้คน แต่บัดนี้จึงตระหนักว่า สิ่งที่นางรังเกียจคือตนเองที่โดดเดี่ยวและเข้ากันไม่ได้ในท่ามกลางฝูงชนอันคึกคักต่างหาก
“ซูหลาน ลองกินสิ่งนี้สิ”
“ซูหลาน โลกมนุษย์มีเสน่ห์จริง ๆ ข้าว่ามันน่าสนใจกว่าอยู่ในทะเลเสียอีก”
“ซูหลาน สิ่งนี้น่าเล่นยิ่งนัก……”