กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 113 ครั้งหน้า
หลินซูหลานรีบใช้สองมือโอบเอวนางไว้ ส่วนขาก็แยกออกพันรัดหางของนาง เกาะอยู่บนตัวนางราวกับปลาหมึกยักษ์ เมื่อได้สูดอากาศบริสุทธิ์ นางก็ซบอยู่ที่อกของอวิ้นชิงหอบหายใจ สมองมัวมืดมึนงง
ส่วนอวิ้นชิงนั้นกำลังคิดว่า ยามที่ท่านแม่เสียใจ ท่านพ่อก็โอบนางเช่นนี้ มาบัดนี้นางโอบซูหลานแบบนี้คงไม่เป็นไรกระมัง
หลินซูหลานที่เพิ่งได้สติพลันเบิกตากว้าง รู้สึกไม่รู้จะทำอย่างไรดี
อยู่ในน้ำย่อมไม่ปลอดภัยเท่าบนบก นางเอาแต่กอดอวิ้นชิงที่อยู่ตรงหน้าอย่างไม่รู้ตัว
หางปลาของอวิ้นชิงแนบชิดกับนาง เกล็ดบนนั้นให้สัมผัสได้ชัดเจน
หากมิได้อยู่ในน้ำ นางย่อมพลิกตัวกดอวิ้นชิงลงกับพื้น สั่งให้นางอย่ากอดมั่วเช่นนี้ อันตรายยิ่งนัก