กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 111 ปลอบโยน
อวิ้นชิงพึมพำสองคำ พลางถือตลับเครื่องประทินโฉมนั้นขึ้นพิจารณา แล้วค่อย ๆ ดมเบา ๆ
ทะเลตะวันออกไม่เคยมีเครื่องหอมเหล่านี้มาก่อน ทว่าก็ยังแปลกใหม่ ทำให้นางโปรดปรานยิ่งนัก
มนุษย์เงือกมีสิริโฉมแต่กำเนิด ไม่จำต้องอาศัยสิ่งเหล่านี้ประดับแสร้ง งามราวกับฟ้าประทานมาแต่เดิม
อวิ้นชิงคิดว่า เมื่อถึงคราวกลับไป จะนำสิ่งเหล่านี้ไปฝากท่านแม่บ้าง ไถ่โทษให้นางอย่างดี ท่านแม่คงจะดีใจ
เวลานี้ท่านแม่กำลังทำสิ่งใดอยู่เล่า คงจะซุกอยู่ในอ้อมอกท่านพ่อร้องไห้ขี้มูกโป่งอีกเป็นแน่
จากนั้นท่านพ่อก็ลูบหลังนางเบา ๆ พลางปลอบโยนนาง
“อวิ้นชิงเด็กคนนั้นฉลาดเฉลียวนัก แม้จะไร้เดียงสา แต่ก็มิใช่โง่จริง ๆ วางใจเถิด วางใจเถิด”